ตำนานการกรวดน้ำ จนมาเป็นธรรมเนียมปฏิบัติ ในการอุทิศส่วนกุศลให้กับ ผู้ที่ล่วงลับ

ตำนานการกรวดน้ำ จนมาเป็นธรรมเนียมปฏิบัติ ในการอุทิศส่วนกุศลให้กับ ผู้ที่ล่วงลับ

ตำนานการกรวดน้ำ ว่าด้วยเรื่องของ ความเป็นมาของการกรวดน้ำ ว่ากันว่ามีมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล

ตำนานการกรวดน้ำ วันนี้ว่าด้วยเรื่องของ ความเป็นมาของการกรวดน้ำ ว่ากันว่ามีมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล จากเหตุการณ์ของพระพุทธเจ้า และพระเจ้าพิมพิสาร จนมาเป็นธรรมเนียมปฏิบัติ ในการอุทิศส่วนกุศลให้กับผู้ที่ล่วงลับ

สำหรับการกรวดน้ำ เป็นวิธีการที่เรานั้นทำให้เพื่อ อุทิศส่วนบุญส่วนกุศล ให้กับผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว หรืออุทิศให้กับเทวดาประจำกาย เจ้ากรรมนายเวร ซึ่งจะปฏิบัติหลังจากที่ทำบุญในโอกาสต่างๆ เสร็จสิ้น

โดยการกรวดน้ำนั้น สามารถทำได้ 2 แบบ คือ การกรวดน้ำแบบเปียก ใช้น้ำเป็นสื่อ อุทิศส่วนบุญส่วนกุศล และอีกรูปแบบคือ การกรวดน้ำแบบแห้ง ซึ่งจะใช้วิธีการประนมมือ อธิษฐานจิต ระลึกถึงผู้ที่เราจะอุทิศส่วนกุศลให้

สำหรับความเป็นมาของการกรวดน้ำนั้น ว่ากันว่ามีมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล เมื่อครั้งพระเจ้าพิมพิสาร กษัตริย์แคว้นมคธ ได้ถวายเวฬุวนอุทยาน วัดแห่งแรกในพระพุทธศาสนา แก่พระพุทธเจ้าให้เป็นที่วิหารที่ประทับ

โดยในคืนนั้นพระเจ้าพิมพิสาร ได้ยินเสียงร้องโหยหวน น่าสะพรึง วันต่อมาจึงได้นำเรื่องดังกล่าว ไปกราบทูลพระพุทธเจ้า พระพุทธองค์จึงได้ไขข้อสงสัยว่าเสียงที่ได้ยินนั้น เป็นเสียงของพระญาติในอดีตอันไกลโพ้น ของพระเจ้าพิมพิสาร

ที่บังเกิดไปเป็นเปรต จึงมาขอส่วนบุญ เนื่องด้วยพระเจ้าพิมพิสารทำบุญแล้ว แต่ไม่ได้อุทิศให้ เช้าวันต่อมา พระเจ้าพิมพิสารจึงได้อาราธนาพระพุทธเจ้า ไปรับทานอีกครั้ง และได้อุทิศบุญดังกล่าว ด้วยการหลั่งทักษิโณทก

(น้ำที่หลั่งในเวลาทำบุญเพื่ออุทิศให้แก่ผู้ล่วงลับ) ทำให้ญาติของพระเจ้าพิมพิสารได้รับอาหาร ผ้าทิพย์ และมีร่างกายที่ผ่องใส ซึ่งในเรื่องนี้จึงได้กลายเป็นสิ่งที่ยึดถือปฏิบัติสืบต่อกันมา 

อ่านดวงเพิ่มเติม : ดูดวง

ผู้สนับสนุน : คลิ๊ก

ความเชื่อ